دوباره یکسال از عمرم گذشت و احتمالا الان ۲۷ سالمه.
تو یکسال گذشته شاید خیلی بیشتر از هر سالی تو خودم بودم که ثمره اش آشنا شدن با ابعاد جدیدی از خودم بوده و از اینکه الان میتونم با ناخودآگام یکمی ارتباط بگیرم و روی دردام دست بکشم حقیقتا خوشحالم.
و بزرگ ترین دستاورد سالی که گذشت رو اینجوری خلاصه میکنم:
قرار نیست همیشه هر مشکلی حل بشه. بعضی وقتا فقط کافیه ببینی که مشکل چیه تا مهربون تر بهش نگاه کنی و کمتر خودتو عذاب بدی!
پ.ن : آشنا شدن با کتاب پدران غایب شب قبل از تولدم هدیه جهان به من بود. در راسش هوش مصنوعی اینبار گراک
B L O G F A . C O M
برچسب:
نویسنده: کیارش جعفری