فریاد اشک

وبلاگ شخصی

میدونم همیشه دارم سعی میکنم خلا هامو با ناراضی بودن از این دنیا و آدماش جبران کنم. به همه نقص ها و عقده هام اشراف دارم ولی خبر بد اینه که خیلی زیاد تر از اون چیزی که فکرشو بکنی این عقده ها قدرتمند و کنترل گرن.

هر چقدر زور بزنی انکارشون کنی اونا بیشتر زور میزنن تا خودشونو نشون بدن.

امروز بعد از مدت ها اشک ریختم. اشکی که فوران احساس بی پناهی و ناراحتی از ناعدالتی دنیا بود. اشکی که تو هر قطرش فریاد عقده ها بود. این عقده ها دمار از روزگار آدم درمیارن. لحظات زندگیو که میتونن شیرین باشن برات تلخ میکنن.

کاش این عقده ها با یه نقطه سر خط تموم بشن و واقعا تموم بشن.

B L O G F A . C O M